“ТАКВАТА ТАГА, ТАГАТА КАКО НАШАТА, Е ДЛАБОКО ВРЕЖАНА ВО НАШАТА ДУША“: Глумицата пред шест месеци го загубила синот, а сега напиша писмо (ФОТО)

Глумицата Кара Киг Босворт (31) во подолгото писмо, објавено од Good Morning America има порака за родителите кои исто како и неа изгубиле дете. Таа зборува за смртта на нејзиниот син МекКој Кејси, кој живеел само еден ден. Иако вели дека сите мајки кои се соочуваат со таква трагедија „умираат делумно“, таа исто така посочува дека личноста што ќе станеш после тоа може да биде подобра од таа што си била порано.

Факт е дека остатокот од светот, само еден ден откако нашиот свет запре, продолжува да живее и делува како личен напад “, напиша таа,„Треба да бидеме означени како ‘КРХКО: Бидете внимателни’, бидејќи само еден окинувач е потребен да се вратиме во тој најлош момент“.
Таа исто така напишала за празнината што ја почувствувале мајките кои ги изгубиле своите деца.
„Сакаме да ги чуеме нивните имиња, сакаме да размислуваме за нив и да се насмевнеме, сакаме да ги видиме во светот околу нас“, пишува таа, додавајќи дека тие исто така губат поим за времето.

Сепак, Киг Босворт – која со сопругот Кајл Босворт ја има и 4-годишната ќерка Декер Кејт, истакнала дека наоѓа утеха во поддршката на оние кои се соочиле со истата загуба.
“Секој ден, секоја минута, друга мајка ни се придружува во овој клуб. Тоа е клуб во кој никој не сака да биде, но љубовта и сочувството во него не личат на кој било друг”, напишала таа: „Сегашната врска што се појавува помеѓу две жени кога седиме заедно во оваа болка е скоро духовна. Таквата тага, тагата како нашата, е врежана длабоко, во длабочините на нашата душа“, пишува таа, истакнувајќи дека секоја од нив е засекогаш обележана со загуба на дете.

Таа исто така истакнала дека „тагата може да биде неверојатен подарок“ и објаснила: „Никогаш не знаете колку луѓе ве сакаат додека не доживеете ваква загуба“.
“Повеќето луѓе немаат шанса да сфатат колку се скапоцени пред да умрат. Ние некако умираме малку во денот кога ќе изгубиме дете, старите нас повеќе ги нема. Но, новите ние можеме да бидеме подобри”, напишала таа.
„Новите ние можеме ситничавоста да ја оставиме таму каде што припаѓа. Новите ние можеме да ја видиме убавината таму каде што другите не ја гледаат. Новата ние може да ме сака повторно, и покрај свеста за ризик. Тој вид храброст кај нас не постоеше порано”, заклучила таа.
“Да, да се биде мајка со празни раце е невообичаена спротивност. Радосна и покрај страдањата, жива покрај смртта и со поголема љубов и покрај загубата”, додала таа.

Инаку, Кара го загуби синот при породување на почетокот на април поради дистоција на рамото. Станува збор заитна состојба кога рамото на бебето ќе се залепи на зглобот помеѓу коските на препоните на мајката а се појавува без предупредување.
„Тој се приклучи на рајот, но засекогаш ќе живее во срцата на неговите родители, сестрата Декер, но и на оние што ќе ги добијат неговите органи“, напишала актерката откако го изгубила синот.

View this post on Instagram

Six months ago, I laid my eyes on you for the first time. I turned your big body around then looked at Daddy with a mixture of shock and pride and said, “It’s a boy.” Three hours later, I limped into the NICU to start what would be my first and last days of kissing you. Somehow, I kissed you a lifetime’s worth of kisses in six days. All without one kiss back. I still think about what it felt like to kiss you, and that I never got kissed back. It all still makes my throat ache like I’m being choked. I hate that the thought of kissing you creates this painful and involuntary spasm. I’d much rather be thinking of that involuntary happiness spasm that would overtake your body as a 6-month-old. Oh what I’d do to see those little joyful jolts, with your chubby arms air-pumping and flapping while your legs do that spring-loaded kick combo. Would we be dropping a nap, hearing you laugh, starting solids? Would all my shirts have drool pools on them? Would nursing you prove to be more of an Olympic effort around this time? And just where am I supposed to put all this love? This love that I reserved just for you? I still put it in you, of course. The love doesn’t leave just because you did. It’s a hard lesson to learn. I was feeling my love for you spilling out of me, in the form of tears, guttural sobs, and that worthless guilt. But there are better ways to feel my love for you. Missing you something terrible doesn’t have to be the only way to miss you. I want to miss you wonderfully. As in, full of wonder. Recently, your Daddy held me as he told me: “Each day, when you feel that strong breeze, or the sun hits your face, or you hear our daughter laugh… that’s our son loving his mama.” I considered the beauty in my life and how, like your Daddy said, each one of those little happy winks are you loving me. It’s you kissing me back. And that made my throat soften, and my heart open. And that, my boy, is the gift you’ve given me. A heart broken wide open is still an open heart. We love you, McCoy. And we miss you something wonderful.

A post shared by Kara Bosworth (@karakeoughboz) on Oct 6, 2020 at 6:49am PDT